संपर्क करा

संपर्क

आपल्याला लेखन संबंधित संपर्क साधायचा असल्यास कृपया खालील ईमेलवर संपर्क करा:

📧 Email: chhayabele15@gmail.com

लेखनाविषयी सूचना, अभिप्राय किंवा इतर कोणतीही माहिती आपण ईमेलद्वारे कळवू शकता.

मी शक्य तितक्या लवकर उत्तर देण्याचा प्रयत्न करेन.

धन्यवाद.

- छाया बेले

टिप्पण्या

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

चांगली स्त्री: समाजाने घडवलेला सापळा की अजून काही? (Reality of Good Woman)

“अमूक बाई खूप चांगली…” “ती कुणाच्या नजरेसही पडत नाही…” “कधी तिचा आवाज सुद्धा घराबाहेर ऐकू येत नाही…” “रस्त्यानं जाताना ती वर मान करून इकडं तिकडं बघत सुद्धा नाही…” या वाक्यांमध्ये केवळ कौतुक नसतं, तर एक अदृश्य अपेक्षा दडलेली असते. इतकंच नाही, एखाद्या बाईने आयुष्यभर सहन करत शेवटी आत्महत्या केली तरी तिच्या सहनशीलतेचं गौरविकरण केलं जातं— “आशिलाची लेक मरूनच गेली, पण कुणाला सांगितलं नाही… जिवंतपणी घराचा दरवाजा ओलांडून गेली नाही…” अशा प्रकारे तिच्या वेदनेचं, तिच्या चुप्पीचं, तिच्या सहनशीलतेचंही कौतुक केलं जातं. आणि या सगळ्यालाच “चांगली स्त्री” म्हणण्याची सवय आपल्याला लागलेली असते. मीही हेच ऐकत मोठी झाले. नकळत त्याचं अनुकरणही केलं. पण जसं जसं वाचन वाढत गेलं, तसं तसं मनात एक अस्वस्थता निर्माण व्हायला लागली. हे सगळं नेमकं काय आहे? चांगली स्त्री असणं म्हणजे स्वतःला इतकं गमावणं आवश्यक आहे का? लहानपणी ऐकलेली एक साधी गोष्ट आजही मनात खोलवर रुजलेली आहे. एक सासू तिच्या नव्या सुनेबद्दल अभिमानाने सांगते—“माझी सून खूप नाजूक आहे, ती अर्धीच भाकरी खाते.” आणि त्या दिवसापासून ती सून खरंच अर्धी...

थप्पड सिर्फ वो नहीं जो गाल पर पड़ता है…” तापसी मन्नूच्या तोंडी असलेला कुठल्या तरी चित्रपटातील हा संवाद अनेकीच्या मनाला हलवून सोडणारा आहे. म्हणून तर कित्येकींच्या स्टेटसवर पुन्हा पुन्हा पहाण्यात येतो. तो संवाद तिने तिच्या अभिनय कुशलतेने अर्थपूर्ण केला आहे. हा संवाद का एवढा लोकप्रिय ठरला असेल ? याचं कारण महिलांचं अर्ध जग तो संवाद प्रत्यक्षात जगत आहे. कधी ते माहीत असतं तर कधी नसतं एवढंच. अलिकडे जाहिरातींच्या माध्यमातून महिलांचं जग केवढं रंगीबेरंगी दाखवलं जातं. हातात दहा बारा खरेदीच्या पिशव्या घेऊन मॉलमधून फिरताना दाखवलं जातं. महिलांना चेहऱ्यावर टोपलंभर मेकप थोपून कुरघोड्या करताना दाखवलं जातं. खरंच हे जग असं आहे का ? आपण खरं खोटं समजून घेण्याचा प्रयत्न कधी करत नाही. तर प्रत्येक महिला ही दुसऱ्या महिलेला त्या जाहिरातीत दाखवल्याप्रमाणे सुखासीन समजते व स्वतःच वास्तव आयुष्यातील रोजचे न आवाज करता पडणारे थप्पड आपलेच भोग म्हणून स्विकारते. हे न आवाज करता पडणारे थप्पड म्हणजे काय? थप्पड म्हणजे आपण लगेच गालावर बसलेली चापट डोळ्यासमोर...

नवीन वर्षाचे स्वागत करताना देवगीरी मिरर दि. ३१-१२-२०२५ आपण मावळत्या वर्षाला निरोप देत,नवीन वर्षाचं स्वागत करीत आहोत.खरं तर नोव्हेंबर संपून डिसेंबर महिना सुरू झाला तेव्हापासूनच नवीन वर्ष येत आहे याची उत्कंठा असते तर, सरत्या वर्षाला निरोप देताना मन कातर होते. सरत्या वर्षाने आपल्या ओंजळीत बरंच काही घातलेलं असतं. यात काही सुखद क्षण असतात तर काही अप्रिय आठवणी. काही मिळवलेलं असतं तर काही गमावलेलं असतं. कोणी जवळ आलेलं असतं , काही नवीन नाती निर्माण झालेली असतात, काही तर काही तरी दुरावलेलं असतं त्याची पोकळीही निर्माण झालेली असते . अनेक गोष्टी साध्य केलेल्या असतात तर काही पुर्णत्वाच्या अंतिम टप्प्यात राहून गेलेलं असतं. साध्य झालेल्या गोष्टींचं समाधान, अपुरे राहिलेल्या कामं करण्यासाठीचं मनोबल, असं बरंच काही सरत्या वर्षाने आपल्याला दीलेलं असतं शेवटी शेवटी याची गोळाबेरीज मनात सुरू होते. त्यामुळे त्याला निरोप देताना मनात कातरता निर्माण होते. आपण त्याला पकडून ठेवायचा प्रयत्न करत राहातो. आपण नीट बसविलेली घडी सोबत घेऊन जाणार असतं, त्यामुळे पुन्हा नव्याने सुरुवात करण्याचं दडपण...

हा ब्लॉग शोधा

सृजन